လူချင်းအရမ်းကို ရင်းနှီးသွားကြပြီဆိုရင် အကွာအဝေးတစ်ခုမှာတော့ ရှိကြပါစေတဲ့ ။ အဓိကက စည်းတစ်ခု ခြားခိုင်းထားတာပေါ့နော် ။
ကိုယ်ကလည်း သူများရဲ့ စည်းကိုသွား မကျော်ဖို့ရယ် ။ သူများက လာကျော်နေပြီဆိုရင်လဲ အားမနာတမ်း ငြင်းဆိုနိုင်မှ ရေရှည်ပြောဆို ဆက်ဆံလို့ရတယ်ဆ်ိုတာ အသက်ကြီးလာတဲ့ အချိန်မှာ ပိုပိုသိလာရပါတယ်။
လူမှုရေးဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်က ဆက်ဆံရေးတိုင်းက စိတ်ရင်းစေတနာအပေါ်မှာပဲ အခြေခံထားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ တချို့သော ချဉ်းကပ်မှုတွေက "အကျိုးအမြတ်" ကြောင့်ဖြစ်ပြီး ၊ တချို့ကတော့ "ပေးဆပ်လိုတဲ့ " စိတ်ကို အခြေခံထားကြတာလဲ ရှိပါတယ်။
ချစ်ခင် နွေးထွေးမှုတွေနောက်မှာတော့ "ရည်ရွယ်ချက်" ကိုယ်စီ ရှိနေတတ်ကြတာကတော့ မထူးဆန်းပါဘူး။ အကောင်းနဲ့ အဆိုး ဒွန်ဒွဲထားသလိုမျိုးပါပဲ။
တစ်ဖက်လူရဲ့ လိုအင်ဆန္ဒတွေကို ကိုယ့်ရဲ့ဖြစ်
တည်မှုတွေက ပေးဆပ်နိုင်တာတွေရှိပြီး အကြောင်းတိုက်ဆိုင်သွားတာမျိုးကြောင့် ဆုံတွေ့ကြတာကို ကံကောင်းတဲ့ "ရေစက်" လို့ ထင်မှတ်နေပေမယ့်လဲ တကယ်တမ်းကတော့ "ဝဋ်ကြွေး " တစ်ခုကို ပြန်ဆပ်ရတာမျိုးလည်း ဖြစ်သွားတတ်ပါတယ် ။
လူတကာကို ကိုယ့်လိုပဲလို့တွေးပြီး အလွယ်တကူ သတ်မှတ်မိတာကြောင့် မထင်မှတ်ထားတာတွေ မြင်တွေ့လိုက်ရရင် ကိုယ့်ရဲ့ သံယောဇဉ်ကြီးတတ်တာရယ် ယုံလွယ်တတ်တဲ့ စိတ်ကြောင့်ပဲ ပိုပြီးခံစားနာကျင်ရတာပါ ။ ဒါကြောင့် လူတိုင်းက ကိုယ်ပေးလိုက်တဲ့ စိတ်ရင်း မျိုးနဲ့ တုံ့ပြန်မှာ မဟုတ်လို့ အစကတည်းက စိတ်ကို ဖြတ်ထားနိုင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ မျှော်လင့်ချက်တွေလည်း လျှော့နိုင်သမျှ လျှော့ဖို့ဆိုတာကလည်း သင်ခန်းစာတစ်ခုပါပဲ။
အဆင်ပြေတာ ၊ အောင်မြင်တာ ၊ ပျော်ရွှင်တာကို ဘေးနားမှာပျော်ရွှင်ဝမ်းသာပြနိုင်ပေမယ့် ကိုယ်ဖြစ်လာတဲဲ့ အခက်ခဲ ဆင်းရဲဒုက္ခကိုတော့ အတူရင်ဆိုင်ပေးချင်ကြမှာ မဟုတ်တာကတော့ သဘာဝပါပဲ ။ ကိုယ်ပေးနေကမ်းနေတုန်းတာ ကျေးဇူးရှင်ပါလို့ သမုတ်နိုင်ကြပေမယ့် လိုဘပြည့်လို့ သူတို့အတွက် အသုံးချစရာမရှိတော့ရင် စကားတော့ လှည့်မပြောတော့တာကလည်း လူ့သဘာဝရဲ့ အမှန်တရားတွေပါပဲ ။ လက်ခံနိုင်ဖို့လိုပါတယ်။
ဒါကြောင့် လူအချင်းချင်း ပေါင်းသင်းဆက်ဆံတဲ့အခါမှာ အတိုင်းအတာလေးတွေထားဖို့ရယ် စည်းဘောင်လေးတွေခြားဖို့က လိုကိုလိုလာပါတယ်။
လူတွေအများကြီးနဲ့ သိကျွမ်းပတ်သက်မှုရှိဖို့မလိုအပ်ပါဘူး။ အရမ်းနီးကပ်ပြီး အမြဲချစ်ပြနေဖို့လဲမ လိုအပ်ပါဘူး။ ခွဲခြားနေထိုင် နားလည်တတ်ခြင်းကပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကောင်းဆုံး ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းတစ်ခုဆိုတာ သိလာရတဲ့အချိန်တွေ ရောက်လာတတ်ပါတယ်။
မာရင်ရင် ࿐
No comments:
Post a Comment