မြန်မာ့ပညာရေးရဲ့ နိဂုံး _အပိုင်း ၂

 မြန်မာ့ပညာရေးရဲ့ နိဂုံး (ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ပို့စ် အဆက်)

----------------------------------------------
အင်္ဂလိပ်တွေဆီက‌လွတ်လပ်ရေးရပြီး ပါလီမန် ဒီမိုကရေစီစနစ်နဲ့ သွားနေရင်းမှ တိုင်းရင်းသားတွေ ဖက်ဒရယ်မူကို တောင်းဆိုလို့ဆိုပြီး နေဝင်းအဖွဲ့ အာဏာထသိမ်းပြီးနောက်ပိုင်းမှာတော့ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် (Autonomy) ဟာ အစအဆုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပါတယ်။

နေဝင်း အစိုးရဟာ ၁၉၂၀ ကတည်းက ရှိခဲ့တဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ တက္ကသိုလ်အက်ဥပဒေကို ဖျက်သိမ်းပြီးတော့ "တက္ကသိုလ်များ အုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီ" ဆိုတာကို ဖွဲ့စည်းကာ စစ်တပ်နဲ့ အစိုးရကပဲ တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်လိုက်ပါတယ်။

ပါမောက္ခချုပ်တွေ၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတွေနေရာမှာ စစ်တပ်က အငြိမ်းစားအရာရှိတွေကို ခန့်အပ်လာပါတယ်။

အစိုးရရဲ့ "ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ်" နဲ့ မကိုက်ညီတဲ့ သုတေသနတွေ၊ နိုင်ငံရေး၊ လူမှုရေး စစ်တမ်းတွေကို လုပ်ခွင့် မပေးတော့ပါဘူး။ လွတ်လပ်စွာ သုတေသနပြုနိုင်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် Academic Freedom ကို အမြစ်ကနေ ဆွဲနှုတ်ပစ်လိုက်တာလို့ ပြောရင် ပိုမှန်ပါမယ်။

Academic Freedom လို့ခေါ်တဲ့ ပညာရပ်ဆိုင်ရာ လွတ်လပ်စွာ သုတေသနပြုခွင့် ဆိုတာ

တက္ကသိုလ်ကျောင်းတစ်ခုတည်းအတွက်မဟုတ်ပဲ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်အင်ဂျင် (Engine) လို့တောင် တင်စားလို့ရတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ တိုးတက်ရေးအတွက် အင်မတန်အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။

ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးနဲ့ အတိုးတက်ဆုံး နိုင်ငံတွေ ဥပမာ- အမေရိကန်၊ ဂျာမနီ၊ စင်ကာပူ ကို ကြည့်ရင် သူတို့ရဲ့ တက္ကသိုလ်တွေမှာ လွတ်လပ်စွာ သုတေသနလုပ်ခွင့် အပြည့်ရှိတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။

ပညာရှင်တွေက "ဒါမျိုးလုပ်ရင်ရော ဘာဖြစ်မလဲ" လို့ လွတ်လပ်စွာ စမ်းသပ်ခွင့်ရှိတဲ့အခါမှသာ AI နည်းပညာ၊ ဆေးဝါးအသစ်များ၊ နည်းပညာအသစ်များ ထွက်ပေါ်လာတာပါ။

ဒီတီထွင်မှုတွေကနေတစ်ဆင့် နိုင်ငံအတွက် အလုပ်အကိုင်သစ်တွေနဲ့ ဝင်ငွေအသစ်တွေ ဖန်တီးပေးနိုင်ပါတယ်။

Academic Freedom ရှိတဲ့အခါ ပညာရှင်တွေဟာ အစိုးရကို ကြောက်စရာမလိုဘဲ တိုင်းပြည်ရဲ့ အခြေအနေမှန်ကို သုတေသနလုပ်ပြီး ထုတ်ဖော်ခွင့်ရပါတယ်။

ဥပမာ: နိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေး ဘာကြောင့် ကျဆင်းနေလဲ၊ ပညာရေးစနစ်မှာ ဘာတွေ လိုအပ်နေလဲဆိုတာကို အချက်အလက် (Data) အမှန်တွေနဲ့ တင်ပြနိုင်ပါတယ်။

လူမျိုးရေး ပဋိပက္ခတွေ၊ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု ပြဿနာတွေ၊ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အလေ့အထတွေကို ပညာရှင်တွေက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း သုတေသနလုပ်ပြီး အဖြေရှာခွင့်ရမှသာ လူ့အဖွဲ့အစည်းဟာ တိုးတက်လာမှာပါ။

အဲ့လိုဌာနတွေကို လုံးလုံးပိတ်တဲ့ ပုံစံမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပေမဲ့ သုတေသနလုပ်မယ့် "ခေါင်းစဉ်" တွေကို အစိုးရကပဲ သတ်မှတ်ပေးတော့တာပါ။

ဘယ်သုတေသနပဲလုပ်လုပ် အစိုးရခန့်ထားတဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီထံကနေ ကြိုတင်ခွင့်ပြုချက် ယူရပါတယ်။

“ဆိုရှယ်လစ်စနစ် အောင်မြင်ကြောင်း” ဒါမှမဟုတ် အစိုးရရဲ့ ပေါ်လစီတွေကို ထောက်ခံတဲ့ သုတေသနမျိုးတွေကိုပဲ ဘတ်ဂျက်ပေးပြီး လုပ်ခိုင်းပါတယ်။

ဥပမာ- "မြန်မာ့နည်းမြန်မာ့ဟန် ဆိုရှယ်လစ်စနစ်က ပြည်သူ့ဘဝကို ဘယ်လိုတိုးတက်စေလဲ" ဆိုတာမျိုးကိုပဲ လုပ်ခွင့်ပေးပြီး၊ အစိုးရရဲ့ အားနည်းချက်ကို ဖော်ပြမယ့် "ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု စစ်တမ်း" မျိုးတွေကိုတော့ ပိတ်ပင်ထားပါတယ်။

အစိုးရအတွက် အထိခိုက်မခံတဲ့ Sensitive ဖြစ်တဲ့ ဘာသာရပ်တွေရဲ့ သုတေသနတွေကိုတော့ လုံးဝ ပိတ်ပင်ခဲ့ပါတယ်

ဉပမာ -နိုင်ငံရေးသိပ္ပံ (Political Science) လိုဘာသာရပ်မျိုးက ဝေဖန်ပိုင်းခြားမှုကို အားပေးတဲ့အတွက် တက္ကသိုလ်တွေမှာ သင်ကြားခွင့်ရော သုတေသနလုပ်ခွင့်ပါ လုံးဝ အပိတ်ခံရပါတယ်။

လူမှုဗေဒ (Sociology) လို လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အမှန်တရားတွေကို ဖော်ထုတ်တဲ့ ဘာသာရပ်မျိုးကိုလည်း ပိတ်ပင်ခဲ့ပါတယ်။

အရင်က သုတေသနဌာနတွေဟာ ပြည်သူ့ဆီက အချက်အလက် (Data) တွေကို ပညာရပ်ဆိုင်ရာအတွက် မှန်မှန်ကန်ကန် ဖြောင့်ဖြောင့်မတ်မတ်နဲ့ စုဆောင်းခဲ့ပေမဲ့ ...

စစ်အစိုးရလက်ထက်မှာတော့ စစ်တမ်းကောက်ယူခြင်းဟာ "ထောက်လှမ်းရေး" လုပ်ငန်းလိုမျိုး ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်ရသလိုဖြစ်သွားပါတယ်။

ပြည်သူတွေဟာလည်း အစိုးရက လာမေးရင် အဖမ်းခံရမှာ ကြောက်တဲ့အတွက် အချက်အလက်အမှန်တွေကို မပြောရဲတော့ပါဘူး။

ဒါကြောင့် သုတေသနဌာနတွေ ရှိနေပေမဲ့ ထွက်လာတဲ့ Data တွေဟာ "အချက်အလက်အမှား Fake Data"တွေပဲ ဖြစ်ကုန်ပါတယ်။

ဒီလို လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့အတွက် မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ သုတေသနလောကဟာ ကမ္ဘာ့အဆင့်ကနေ ပြတ်ကျန်ရုံတင်မကဘဲ "ကိုယ့်နိုင်ငံရဲ့ အခြေအနေမှန်ကို ကိုယ်တိုင်မသိတော့တဲ့ နိုင်ငံ" ဖြစ်သွားရပါတယ်။ ပညာရှင်တွေဟာလည်း ကိုယ်ယုံကြည်တဲ့ သုတေသနကို လုပ်ခွင့်မရတော့တဲ့အတွက် စိတ်ဓာတ်ကျပြီး စာသင်ရုံသက်သက် Teaching only ပဲ လုပ်ကြတော့ပါတယ်။
-------
စစ်အစိုးရဟာ ပညာရေးစနစ်တစ်ခုလုံးကိုလည်း "ဆိုရှယ်လစ်" ပုံစံသွင်းဖို့ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲလိုက်ပါတယ်။

နိုင်ငံတကာနဲ့အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားစေဖို့နဲ့ သတင်းအမှောင်ချဖို့အတွက် အင်္ဂလိပ်စာကို သင်ကြားရေး ဘာသာစကားအဖြစ်ကနေ ရပ်စဲလိုက်ပါတယ်။

ဘာသာရပ်တိုင်းမှာ "မြန်မာ့နည်းမြန်မာ့ဟန် ဆိုရှယ်လစ်" ဝါဒတွေကို ထည့်သွင်းသင်ကြားစေပါတယ်။

မြန်မာ့နည်းမြန်မာ့ဟန် ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ် Burmese Way to Socialism ဆိုတာကို ဘာသာရပ်တိုင်းမှာ ထည့်သွင်းသင်ကြားတယ်ဆိုတာ တကယ့်ကို စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ Brainwashing လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုပါ။

ဒါဟာ ပညာရပ်တွေကို သူ့သဘောသဘာဝအတိုင်း သင်တာမဟုတ်ဘဲ "လမ်းစဉ်" နဲ့ ကိုက်ညီအောင် ပုံစံသွင်းလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ပညာတတ်တွေထက် "ဝါဒအပေါ် သစ္စာရှိသူ" တွေကိုပဲ နေရာပေးတဲ့အတွက် ဝါရင့်ပါမောက္ခ အများအပြား ပြည်ပကို ထွက်ခွာသွားကြပါတယ်။

ဒါဟာ မြန်မာပြည်ရဲ့ ပထမဆုံးသော Brain Drain ပါပဲ။

ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ရဲ့ စုစည်းမှုအင်အားကို ကြောက်တဲ့အတွက် စစ်အစိုးရက ဆေးတက္ကသိုလ်၊ စက်မှုတက္ကသိုလ်၊ စီးပွားရေးတက္ကသိုလ် ဆိုပြီး သီးခြားစီ ခွဲထုတ်ပစ်ခဲ့တာကြောင့် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ဟာ အရင်ကလို ဘာသာရပ်စုံ ပညာရှင်တွေ စုဝေးရာ နေရာ မဟုတ်တော့ဘဲ အင်အားချည့်နဲ့သွားခဲ့ပါတယ်။

အာဏာသိမ်းပြီးနောက်မှာ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ဟာ "ပညာရပ်ကို လွတ်လပ်စွာ ရှာဖွေရာနေရာ" မဟုတ်တော့ဘဲ "အစိုးရရဲ့ အမိန့်ကို နာခံတဲ့ ဝန်ထမ်းတွေ မွေးထုတ်ရာ စက်ရုံ" အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်။

ဒီဒဏ်ရာဟာ မြန်မာ့ပညာရေးလောကမှာ အခုထက်ထိ ကုစားလို့ မရနိုင်အောင် နက်ရှိုင်းနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။

~အပိုင်း-၃ ဆက်ဖတ်ရန်~

[ပုံက အရင်ခေတ်တုန်းက ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ပါ]