ဘောင်ကျော်ကြည့်ရမယ်
သေတ္တာအပြင်ထွက် ကြည့်ရမယ်ဆိုတဲ့
ပင် ဖြစ်နေပါပြီ။ အဖန်တရာတေနေပါပြီ။
ဒါကို ကျနော် ထပ်ပြောလိုပါတယ်။
တကယ်တော့ ဘောင်ကျော်ကြည့်တယ်ဆိုတာ
ဉာဏ်ပညာကို ဆိုလိုတာပါပဲ။
ရေမရှိတဲ့ ကန်ဟာ ကြာမပွင့်နိုင်ပါဘူး။
ရေမရှိပဲ ကြာတွေပွင့်နေရင် ဒါ စဥ်းစားရတော့
မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ မြေအောက်ရေနီးလို့၊
မြေအောက်ရေမနီးဘူးဆိုရင် လတ်တလော
မိုးရွာထားလို့၊ မိုးပါမရွာဘူးဆို ဒါ တနေရာက
ကြာပန်းတွေကို ယူပြီး ကန်မှာ ထိုးစိုက်ထား
တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာလို့ ထိုးစိုက်တာလဲ။
လတ်တလော ခရီးသွားတွေ ကို မြူဆွယ်ဖို့
လား။ ကန်အနီး ပွဲတော်ရှိလို့ လူကြည့်စရာ
အဖြစ် အလှစိုက်ထားတာလား စသဖြင့်ပေါ့။
ဆိုလိုတာက အကျိုးတစ်ခု၊ event တခု
တွေ့ရတယ်ဆို သူ့နောက်က အကြောင်းကို
လိုက်ကြည့်တယ်။ သူ့နောက်ခံ ဘက်ဂရောင်း
ပေါ် တင်ကြည့်တယ်။ ဒါမှသာ အချိပ်အဆက်
မိမှာ ဖြစ်တယ်။ ဒါမှသာ ဘောင်ကျော်ကြည့်
နိုင်ရာ ရောက်တယ်။အဲလိုကြည့်နိုင်ရင် ကြည့်သူ
အတွက် ဘဝစီးပွား တိုးတက်ဖို့ ရှိတာပေါ့။
စိုက်ပျိုးရေးတပွဲစားကြီးတွေဆို ဒတ်ကနဲ
သိပါတယ်။မြေအနေအထားကို ကြည့်လိုက်
တာနဲ့ ဒီမြေပေါ် ဘာသီးနှံဖြစ်မလဲ၊ဘယ်လောက်
ဖြစ်မလဲ ဆိုတာထိ သိပြီး ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါဟာ ဘက်ဂရောင်းပေါ် တင်ကြည့်နိုင်တာ
ဖြစ်ပါတယ်။
ဘောင်ကျော်ဆိုတဲ့နေရာမှာ ကာလ၊အာကာသ
စတဲ့ အချင်းအရာတွေကိုလည်း ကျော်ကြည့်
ဖို့ လိုပါတယ်။ ခက်တာတွေ မပြောပါဘူး။
ဗီဒီယိုကားတွေမှာ မင်းသားနဲ့မင်းသမီးညား
လိုက်တာနဲ့ဇာတ်လမ်းပြီးဆုံးတယ်။လက်တွေ့
ဘဝမှာတော့ ယောကျ်ားနဲ့မိန်းမ ညားလိုက်တာ
နဲ့ ဘဝစတင်တယ် ဟူ၍။
ဒုတိယအဆိုဟာ ဘောင်ကျော်ကြည့်တတ်တဲ့
အဆိုဖြစ်တယ်။ ကာလကို ကျော်ကြည့်တာ
ဖြစ်တယ်။ ဗီဒီယိုဟာ ဖန်တီးသူက ကာလကို
ကန့်သတ်ပြီး ဖန်တီးပြထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ပျော်ရွှင်စွာညားကြလေသတည်းဆိုတဲ့ ကာလ
နေရာမှာ crop ဖြတ်တောက်ပြီး ကန့်ထားတာ
ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ အကန့်ကို ကျော်မကြည့်ရင်
ဘဝအစစ်ကို ဘယ်မြင်တော့မလဲ။
မြောင်းထဲကျနေတဲ့ သမင်ကို ကယ်တဲ့
မူဗီလေးတွေ၊
ရန်သူလက်ကနေ လွတ်သွားတဲ့ ကျွဲ၊နွားနောက်၊
ယုန် စတဲ့ အဖြစ်လေးတွေကိုလည်း မူဗီရိုက်
တင်တယ်။
ကြည့်မိသူ ကျနော်တို့ ကြည်နူးသွားတာပေါ့။
သို့တိုင် ဘောင်ကျော်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာ
တော့ ကြည်နူးစိတ်ပြန်ပျောက်ပါတယ်။
ကျွဲ၊ နွားနောက်ဆိုတာ အမြဲအမဲလိုက်ခံရမှာ
ဖြစ်ပါတယ်။ အခုတစ်ကြိမ် မူဗီမှာပြသလို
လွတ်မြောက်သွားပေမယ့် နောက်တကြိမ်
နောက်တစ်ကြိမ်တွေမှာ အခုလိုလွတ်ပါ့မလား။
တနည်းဖြင့် ကျွဲ၊နွားနောက် ဖြစ်နေတာနဲ့အမျှ
တစ်ကြိမ်မဟုတ် တစ်ကြိမ် အမဲလိုက်ခံရမှာပဲ
ဖြစ်တယ်။ တစ်ကြိမ်မဟုတ်တစ်ကြိမ် မိပြီး
အစားခံရမှာပဲဖြစ်တယ်။ အဲဒီလိုမြင်လိုက်တဲ့
အခါ ယခုတစ်ကြိမ်လွတ်မြောက်မှုအတွက်
ပြည့်ပြည့်ဝဝပီတိ မခံစားရတော့ပါဘူး။
တနည်းအားဖြင့် ကာလအလျားကိုဆန့်ကြည့်
လိုက်တဲ့အခါ အခုတကြိမ်လွတ်မြောက်မှုဟာ
အပြီးတိုင်လွတ်မြောက်မှု မဟုတ်ဘူးလို့
သဘာဝတရားကိုမြင်ရပါတယ်။
မြောင်းထဲကျလို့၊
တခုခုနဲ့ညိလို့ ကယ်ဆယ်ရတဲ့ကိစ္စဆိုရင်လည်း
ကာလအလျားကိုဆန့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ
သူတို့ရှင်သန်နေသမျှ၊ မြောင်းတွေ အမှိုက်တွေ
ပိုက်တွေရှိနေသမျှ အဲဒီအဟိတ်တိရစ္ဆာန်တွေ
အဖို့ မြောင်းထဲကျဦးမယ်၊ ပိုက်တွေနဲ့ ညိအုံ
မယ်ဆိုတာ ဖြစ်နေဦးမှာပဲ။ အဲဒီလိုဆိုလို့တော့
သူတို့အတွက် ထာဝရဘေးကင်းဖို့ဆိုရင်
မလိုအပ်တဲ့မြောင်းတွေ၊ ကြိုး အမှိုက်
စတာတွေကို လူသားတွေအနေနဲ့ ပရမ်းပတာ
ပစ်မချဖို့လိုတာပေါ့။
စာကလည်း ရေးရင်းနဲ့ သူများသိပြီးသားတွေ၊
ငါ့ဟာက အသစ်မှမဟုတ်ပဲလို့ ခံစားရလို့
ဥပမာအဖြစ်အပျက်လေးတွေ ဆက်မပေး
တော့ပါဘူး။
ကျနော်ဆိုချင်တဲ့လိုရင်းကို ချုံရရင်
ကန့်သတ်ဖန်တီးပြတဲ့ကာလကို ကျော်ကြည့်ရ
မယ်။ အကျိုးတစ်ခု၊ event တခု ၊ အဖူးအပွင့်
တခုကို တွေ့တယ်ဆိုရင် background အပေါ်
တင်ကြည့်ရမယ်။ အဲဒီလိုကြည့်နိုင်တဲ့အခါ၊
ကြားနိုင်တဲ့အခါ သဘာဝကျကျမြင်လာမယ်၊
ဖုံးထားတဲ့ပကာသန ကွာကျပြီး မူလသရုပ်
ကိုယ်ထည်ကို မြင်လာရမယ်။
ဒါဟာ ကျနော်တို့အလိုရှိနေတဲ့ ဉာဏ်ပညာ
ဆိုတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
Oo Thaw
No comments:
Post a Comment