အင်ဆူလင် / Glucagon Master Metabolic Hormone ကိုသာ ထိန်းချုပ်ထားပါ

ကယ်လိုရီ ရေတွက်နေစရာ မလိုပါဘူး

Hormone ကိုသာ ထိန်းချုပ်ထားပါ

ဒီလို ပြောတော့ ဟော်မုန်းကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ရမလဲ ကယ်လိုရီ ဆိုတာ တွက်လို့ရတယ်

ဟော်မုန်းကြတော့ တွက်မရဘူး

လူက Control ရ မလွယ်ဘူး ပေါ့

မှန်ပါတယ် Genetic Defect ကြောင့်ဖြစ်တဲ့ ဟော်မုန်း ချို့ယွင့် မူတွေကြောင့်ဆိုရင် တော့ မလွယ်ပါဘူး

Genetic Defect ဖြစ်ခြင်းကြောင့် အဝလွန်တာ တွေဟာ နောက်ဆုံးမှာ Insulin ဟော်မုန်းများခြင်း ကြောင့် ဆိုတဲ့ အရာနဲ့ အဆုံးသတ်ပါတယ်

ဒါကြောင့် အင်ဆူလင် မများပဲ တိရိစ္ဆာန် တွေ အပါ အဝင် လူတွေဟာ ဘယ်လိုမှ ဝ လို့မရပါဘူး

ဥပမာ ​ob/ob mouse ကယ်လိုရီ အတူကျွေးလဲ သူက ပိုဝ တယ် ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ Leptin ချို့ယွင်းလို့ Leptin ချို့ယွင်းတော့ Insulin ဟာ Vagus nerve ကတဆင့် Pancreas ကနေ ထုတ်လွတ်မှု Skyrocket ဖြစ်တယ်

နောက် db/db mouse Leptin receptor ချို့ယွင်းတယ် Leptin signal ကို မမိဘူး

သူလဲ ဒါကြောင့် အင်ဆူလင် ပိုထွက်တာပဲ

နောက် Hypothalamus obesity

ဦးနှောက်အတွင်းမှာ Hypothalamus ပျက်စီးတာ လူလဲ Hypothalamus မှာ Tumor ဖြစ်ရင် ဖြစ်တတ်တယ်

ဒါ ဖြစ်တာတွေအတွက်လဲ အင်ဆူလင် အရမ်း ထုတ်တဲ့ အကျိုးဆက် ကို ရရှိလို့ပဲ ဝ လာတယ်

နောက် MC4R Mutation ဖြစ်ရင်လဲ ထို့အတူပဲ

ဒီ ဥပမာတွေ အရဆိုရင် ဒီဖြစ်တဲ့သူတွေ တိရိစ္ဆာန် တွေဟာ အစားအသောက်တူတူ ကယ်လိုရီ အတူတူ ကျွေးလဲ သူတို့က ပိုပြီးတော့ Obese ဖြစ်လာတယ် ထိန်းချုပ်ခန်း မှာ စနစ်တကျ နဲ့ ကျွေးတာတောင် သူတို့က ပိုပြီး ဝ တယ် ဘာကြောင့်လဲ ကယ်လိုရီ တူတူပဲလေ အစားအသောက်တူတူပဲလေ

သူတို့ကြားမှာ အဖြေကတော့ မတူတာ ရှိတယ် အဲတာ ဟာ "အင်ဆူလင်"ပမာဏ ပဲ

အဝလွန်တာ ဟာ အင်ဆူလင် ဟော်မုန်းကြောင့်ပါ

ဒီ ဥပမာတွေအရ လူမှာ Genetic Defect ဖြစ်ရင် ငယ်စဉ် မွေးကင်းစ ကလေး ဘဝ ကတည်းက အဝ လွန်မှာ ဖြစ်ပါတယ် အသက်ကြီး သည် အထိ စောင့်နေစရာ မလို ပါ ။ အသက်ကြီးမှ ဦးနှောက်အတွင်း အကြောင်းကြောင်း ကြောင့် Hypothalamus ပျက်ခဲ့ရင်တော့ တမျိုးပေါ့ လေ ။

အဲတော့ ဒီ Genetic ပြဿနာ တွေ မရှိပဲ နှင့် အဝလွန်တာ ကိုယ် အလေးချိန် မထိန်းနိုင်တာ စတာတွေဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ အင်ဆူလင် ကို မထိန်းချုပ်နိုင်လို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အစားအသောက် Calories ကို အဓိက မထိန်းချုပ်နိုင်လို့ မဟုတ်ပါ။

အများအားဖြင့် လူတွေက ဘာစားစား အစားစားပြီးရင် အင်ဆူလင် ထွက်တာပဲ လို့ အကြမ်းမျဉ်းတော့ သိကြတယ် ။ သို့သော် အစားအသောက် အမျိုးအစားပေါ်မူတည်ပြီး ထွက်တဲ့ နှုန်းထား မတူ ဆိုတာတော့ အရေးတကြီး သိထားသင့်ပါတယ်။ ဒါဟာ အင်ဆူလင် များခြင်းကြောင့် အဝလွန်တာ နဲ့ နာတာရှည် ရောဂါများရဲ့ အကြောင်းကို အရင်းအမြစ်က ထိန်းချုပ်မှာ မလို့ မိမိစားတဲ့ အစားအသောက် ဟာ ဘယ်လို Effect ဖြစ်မလဲဆိုတာ အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။ ရောဂါတွေ ဖြစ်ရတာ အစားများခြင်းထက် ဟော်မုန်း အင်ဆူလင် ထွက်မှုကို မထိန်းချုပ်တဲ့ အစားများခြင်းက သာ ပြဿနာ ပို ဖြစ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

အင်ဆူလင် ဟော်မုန်းကို မြင့်တက်စေတာတွေက ပြုပြင်ထားတဲ့ အစားအသောက် အထူးသဖြင့် Refine carbs တွေနဲ့ ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ် Base အခြေခံ အစားအသောက် တွေဖြစ်ပါတယ်

Process food အဖြစ် အစားအသောက် အများစုက Carbohydrate အခြေခံ သကြား အခြေခံ တွေနဲ့ ပဲလုပ်လို့ ရတာများပြီး တာရှည်ခံ အမြတ်ရ စားတဲ့သူတွေ အတွက်လဲ စားလို့ကောင်း လို့ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီ အခြေခံ တဲ့ အစားအသောက်တွေဟာ Ancel Keys ရဲ့ အဆီ ပေါ်မှာ အထူးသဖြင့် Saturated Fat အပေါ် အပြစ်ပုံချတဲ့ Diet Heart Hypothesis ကြောင့် ( Science အရ ဘယ်တော့မှ Approve မရတဲ့ သီအိုရီ ) ပိုမိုထွန်းကားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာစားစား Low fat ဖြစ် ပြီးရောဆိုတဲ့ ပစ်စလက်ခတ် အတွေးအခေါ်ကနေ စတာဖြစ်ပါတယ်။ ထားပါတော့ ဒါတွေ ပြောရင် အရမ်း ရှည် သွားမယ်။

Calories အဓိက ကြည့်တဲ့ သီအိုရီ ပြဿနာ က အပေါ်က ပြောခဲ့တဲ့ Genetic ပြဿနာတွေ ကို ပြည့်စုံစွာ မရှင်းလင်းပြနိုင်ပါဘူး ထိုအကြောင်းတွေ သိကြတဲ့ အခါ ကယ်လိုရီ အစားများလို့ ဝ တယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆ ဟာ ကျိုးပျက် လို့လာပါတယ်။

ကယ်လိုရီ ထက် Hormone နဲ့ Fuel Partitioning သီအိုရီ ဟာ ပိုမို အဓိက ကျလာပါတယ် ။ ရှေးရိုးဆွဲ ဝါဒီ တွေကတော့ ဒါကို လက်မခံသေးပါဘူး ။

ကယ်လိုရီ ဆိုတာ Substrate သာဖြစ်ပြီး လောင်ကျွမ်းမှာ လား သိမ်းဆည်းမှာလားဆိုတာ

အင်ဆူလင် / Glucagon Master Metabolic Hormone တွေက ဆုံးဖြတ်တာ ဖြစ်ပါတယ်။