သင်ဆုံးသွားတဲ့နေ့မှာတောင် သင့်ကုမ္ပဏီက သင့်အတွက် တစ်ရက်လေး ပိတ်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး (The Illusion of Irreplaceability)
ယုံချင်ယုံ၊ မယုံချင်နေ။ သင် ဒီနေ့ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့ရင်၊ သင့်ရဲ့ နာရေးကြော်ငြာ သတင်းစာထဲ မပါလာခင်မှာပဲ HR က သင့်နေရာအတွက် အလုပ်ခေါ်စာ (Job Vacancy) ကို အရင်တင်ပါလိမ့်မယ်။
"ကုမ္ပဏီအတွက် အသက်လုပြီး ကြိုးစားနေတယ်" ဆိုတဲ့ သင့်ရဲ့ လုပ်ရပ်ဟာ၊ လက်တွေ့မှာတော့ သင့်အသုဘကို ပို့မယ့် လွမ်းသူ့ပန်းခြင်း တစ်ခြင်း၊ ဒါမှမဟုတ် Facebook က ဝမ်းနည်းကြောင်း Post တစ်ခုနဲ့တင် အဆုံးသတ်သွားမယ့် အရာတစ်ခုပါ။
သင်က ရုံးအတွက် အိပ်ရေးပျက်ခံ၊ ကျန်းမာရေး အထိခိုက်ခံ၊ မိသားစုနဲ့ ဖြတ်သန်းရမယ့် အချိန်တွေကို စတေးပြီး အလုပ်လုပ်ပေးနေပေမဲ့၊ ကုမ္ပဏီရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ သင်ဟာ အချိန်မရွေး လွှင့်ပစ်လို့ရတဲ့၊ အစားထိုးလို့ရတဲ့ စက်သွားလေး တစ်ခု (A Replaceable Cog) သက်သက်ပါပဲ။
စီးပွားရေး နည်းနည်းလေး ကျဆင်းသွားတာနဲ့၊ သင့်ရဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ၊ ညဉ့်နက်တဲ့အထိ ဆင်းခဲ့တဲ့ အချိန်ပိုတွေ၊ စတေးခဲ့တဲ့ ပိတ်ရက်တွေဟာ အသုံးစရိတ် လျှော့ချခြင်း (Cost Cutting) ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ အမှိုက်လို သဘောထားပြီး အလုပ်ဖြုတ်ခံရမှာပါ။
အလုပ်ရှင်တွေက သင့်ကို "Team Player" လို့ ခေါ်တာဟာ၊ သူတို့ရဲ့ အကျိုးအမြတ်အတွက် သင့်ဆီကနေ သွေးစုပ်ဖို့ လှလှပပ တပ်ပေးထားတဲ့ နာမည်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီလို သွေးအေးလွန်းတဲ့ စက်ယန္တရားကြီးထဲမှာ သင်ဟာ သားကောင် မဖြစ်ရအောင်၊ သင့်ဘဝကို သင်ဘယ်လို ပြန်လည် ကာကွယ်မလဲ။ ဒါကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဗျူဟာ (၃) ခု ရှိပါတယ်။
၁။ ခံစားချက်တွေကို အသေဖြတ်ပါ (Emotional Detachment)
အလုပ်ဆိုတာ သင့်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ သူတို့ရဲ့ ငွေကြေးကို လဲလှယ်တဲ့ ကိစ္စ (Transaction) သက်သက်ပါ။ အလုပ်ထဲမှာ သံယောဇဉ်တွေ၊ မိသားစုလို ခံစားချက်တွေ သွားမရှာပါနဲ့။ "ဒီအလုပ်လေး မပြီးသေးလို့၊ သူများတွေ ဒုက္ခရောက်မှာ စိုးလို့" ဆိုတဲ့ အားနာစိတ်ကို ရိုက်ချိုးပစ်ပါ။
အလုပ်ချိန် ပြီးတာနဲ့ ကွန်ပျူတာ ပိတ်၊ ဖုန်းချပြီး သင့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘဝထဲကို ဝင်ပါ။ ကုမ္ပဏီက သင့်အပေါ် မညှာတာသလို၊ သင်ကလည်း ကုမ္ပဏီအပေါ် ခံစားချက်ထားစရာ၊ သနားနေစရာ မလိုပါဘူး။
၂။ "မသိချင်ယောင်ဆောင်ခြင်း" အနုပညာ (Weaponized Incompetence)
သင့်ကို ပိုက်ဆံပိုမပေးတဲ့ အလုပ်တွေ၊ သင့်ရဲ့ ရာထူးတာဝန် မဟုတ်တဲ့ အရာတွေဆိုရင် "ကျွန်တော် ဒါကို သေချာ မလုပ်တတ်ဘူး" လို့ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ငြင်းတတ်ပါစေ။ အားနာပြီး ဝင်လုပ်ပေးလိုက်တာနဲ့ အဲဒီအလုပ်ဟာ သင့်ရဲ့ တစ်သက်တာ တာဝန် ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။
အလုပ်ခွင်မှာ အရာရာတိုင်းကို တတ်ကျွမ်းနားလည်တဲ့ စူပါမန်း (Superman) လုပ်နေမယ့်အစား၊ တစ်ခါတလေမှာ "အသုံးချလို့ မရတဲ့သူ" တစ်ယောက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားတာက သင့်ရဲ့ စိတ်ကျန်းမာရေးကို အများကြီး ကယ်တင်နိုင်ပါတယ်။
မီးလောင်နေပါစေ၊ သင့်နယ်နိမိတ်ထဲက မဟုတ်ရင် လောင်ပါစေ။
၃။ အတ္တဆန်စွာ ရှင်သန်ပါ (Be Ruthlessly Selfish)
သင့်ရဲ့ ကျန်းမာရေး၊ သင့်ရဲ့ မိသားစု၊ သင့်ရဲ့ အိပ်ချိန်တွေကို အလုပ်ထက် အမြဲတမ်း ဦးစားပေးပါ။ သင် နေမကောင်းဖြစ်လို့ အလုပ်နားရင် အလုပ်ခွင်က ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လည်ပတ်နေမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သင့် မိသားစုအတွက်တော့ သင်ဟာ အစားထိုးလို့ မရတဲ့ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုပါ။
ကိုယ့်အခွင့်အရေးဖြစ်တဲ့ ခွင့်ယူတာတွေ၊ အနားယူတာတွေကို အားနာစရာမလိုဘဲ အပြည့်အဝ ယူပါ။ ရုံးက အရေးကြီးကိစ္စထက်၊ သင့်ကလေးရဲ့ ကျောင်းကပွဲ၊ သင့်မိဘရဲ့ ကျန်းမာရေးက အဆတစ်သောင်း ပိုအရေးကြီးပါတယ်။
သင့်ရဲ့ အချစ်တွေကို သင့်ကို ပြန်ချစ်မယ့်သူတွေ (မိသားစု၊ မိတ်ဆွေ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ်) အတွက်ပဲ ပေးပါ။
ကုမ္ပဏီတံဆိပ်လေး တစ်ခုအတွက်နဲ့ သင့်ရဲ့ အသက်၊ သင့်ရဲ့ နုပျိုမှုတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မသတ်ပါနဲ့။
သင်ဟာ သူများ တည်ဆောက်ထားတဲ့ စျေးကွက်က ဈေးပေါတဲ့ အုတ်ခဲတစ်ချပ် မဟုတ်ပါဘူး။ အလုပ်ဆိုတာ ရှင်သန်ဖို့ လုပ်တာပါ၊ အလုပ်အတွက် ရှင်သန်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။
No comments:
Post a Comment