လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်မျက်လုံးကို ကြည့်ပြီး လိမ်ညာနေတဲ့အခါ၊ ဟန်ဆောင်နေတဲ့အခါမှာ သူ့ကို "ငါအကုန်သိတယ်" ဆိုပြီး ထောက်ပြလိုက်ဖို့ဆိုတာ သိပ်ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလို မလုပ်ဘဲ ငြိမ်နေပေးလိုက်တာကမှ တကယ့် အရည်အချင်းစစ်စစ်ပဲ။
"ဒီခေတ်ကြီးမှာ လူတိုင်းလိုလိုက အယောင်ဆောင်နေကြတာချည်းပဲ။ မပျော်လည်း ပျော်ချင်ယောင်ဆောင်တယ်၊ မရှိလည်း ရှိချင်ယောင် ဆောင်တယ်၊ မသိလဲ သိချင်ယောင် ဆောင်ကြတယ်"။ သူတို့က ကိုယ့်ကို အထင်သေးပြီး လှည့်စားနေတယ်လို့ ထင်နေကြပေမဲ့၊ တကယ်တမ်း ကိုယ်က သူတို့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို ဇာတ်ညွှန်းကအစ မြင်ပြီးသားဆိုတာ သူတို့ မသိကြဘူး။
ကိုယ့်ရှေ့မှာ လာပြီး ဟန်ဆောင်နေတဲ့သူတွေကို မျက်နှာဖုံးခွာချပြီး အရှက်ခွဲလိုက်လို့ရပေမဲ့၊ အဲ့ဒီလို လုပ်လိုက်ရင် ကိုယ်ပဲ စိတ်ပင်ပန်းရမယ်၊ အချိန်ကုန်မယ်။ ဒါကြောင့် "သူများအပြစ် ထောက်မပြတိုင်း ကိုယ့်အပြစ်က ပျောက်မသွားဘူး" ဆိုတာကို နားလည်ပြီး၊ သူတို့ရဲ့ ပြဇာတ်ကို ပရိသတ်တစ်ယောက်လိုပဲ အရသာခံပြီး ကြည့်နေလိုက်။
တကယ်တမ်း "လူတစ်ယောက်က သူ့လုပ်နိုင်တဲ့အရာတစ်ခုကို ဘယ်တော့မှ ကြွားဝါတာမျိုးမရှိဘူး" ။ အိုးခွက်ပန်းကန်တောင် အထဲမှာ ဟာနေမှ အသံကျယ်တာပါ။ လူအစစ်တွေက ငြိမ်တယ်။ လူအတုတွေကမှ လှုပ်ရှားရုန်းကန်ပြီး ဟန်ဆောင်နေရတာ။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကို လာပြီး လူပါးဝနေတဲ့သူတွေ၊ ဟန်ဆောင်နေတဲ့သူတွေကို ပြန်ပြီး တုပမနေနဲ့။ ရူးချင်ယောင်ဆောင်ပြီး လွှတ်ထားပေးလိုက်တာက ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုအတွက် အကောင်းဆုံး လက်နက်ပါပဲ။
#ShweNoteApp
#သင့်ဖုန်းထဲကဒစ်ဂျစ်တယ်စာကြည့်တိုက်
#Quotation
No comments:
Post a Comment