ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်း ထိုင်းမှာ အစိုးရအပြောင်းအလဲ ၄ ကြိမ်လောက်ဖြစ်တယ်။ ဒီလောက် တိုင်းပြည်ရဲ့ ထိပ်ပိုင်းက အစိုးရအဖွဲ့တွေ အပြောင်းအလဲဖြစ်ပြီး အချင်းချင်းကြား ပဋိပက္ခတွေရှိနေပေမဲ့ ထိုင်းစစ်တပ်ကို အာဏာဝင်သိမ်းပေးပါဦးလို့ ဘယ်သူမှ မပြောကြဘူး။
ထိုင်းစစ်တပ်ကလည်း အာဏာမသိမ်းဘူး။ ပြည်သူတွေလည်း အနေအစားမပျက်ဘူး၊ မီးမပျက်ဘူး၊ အင်တာနက်မပျက်ဘူး၊ အခြေခံဝန်ဆောင်မှု ဘာတစ်ခုမှ မပျက်ဘူး။ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေးတို့ဆို လေတောင် အဟက်မခံရဘူး။
မြန်မာနိုင်ငံမှာ နိုင်ငံရေးမကျေလည်မှုဖြစ်တယ်၊ ကိုယ့်ပါတီရှုံးတယ်၊ စစ်တပ်ကို အာဏာသွားသိမ်းခိုင်းတယ်၊ စစ်တပ်ကလည်း မလုပ်ရဲတာ ဘာမှမရှိဘူးကွဆိုပြီး အာဏာသိမ်းတယ်။
အင်တာနက်ပျက်တယ်၊ မီးပျက်တယ်( ပျက်တာမှ ပုံမှန်ထက်ကို ပျက်တာ)။ အခြေခံဝန်ဆောင်မှု အကုန်ပျက်တယ်။ လူမှုစီးပွားပျက်တယ်၊ တကိုယ်ရေလုံခြုံမှုပျက်စီးတယ်၊ ကျန်းမာရေးတို့၊ ပညာရေးတို့ဆိုရင် ဆိုဖွယ်ရာပင်မရှိ၊ ဖွတ်ဖွတ်ညက်ညက်ကိုကြေလို့။
အာဏာသိမ်းမှုသမိုင်းကိုပြန်ကြည်ရင် ထိုင်းက မြန်မာထက် လေးဆလောက်ကိုများတယ်။
ထိုင်းမှာ စစ်တပ်အာဏာသိမ်းမှု ၁၂ ကြိမ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သို့သော် လက်ရှိ ၂၀၂၅ ခုနှစ် အာရှရဲ့ အချမ်းသာဆုံးနိုင်ငံစာရင်းမှာ နံပတ် ၁၉ ။
မြန်မာနိုင်ငံမှာ စစ်အာဏာသိမ်းမှု ၃ ကြိမ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ လက်ရှိ အာရှရဲ့ အချမ်းသာဆုံးစာရင်းမှာ ၄၁ တဲ့။ သူ့အောက်မှာ ယီမင်၊ အာဖဂန်နစ္စတန်၊ လစ်ဘနွန်၊ သီရိလင်္ကာ၊ မြောက်ကိုးရီးယား၊ ပါလက်စတိုင်း၊ ဆီးယီးယား နိုင်ငံတွေပဲရှိတယ်။
အရှေ့တောင်အာရှ အာဆီယံ ၁၁ နိုင်ငံမှာ မြန်မာဟာ အဆင်းရဲဆုံးနိုင်ငံ။ တလောကမှ အာဆီယံအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လာတဲ့ လူဦးရေ ၁ ဒသမ ၄ သန်းလောက်ရှိတဲ့ တီမောတောင်မှ မြန်မာနိုင်ငံထက် ချမ်းသာတယ်။
မြန်မာနိုင်ငံမှာ ပထမဆုံး အာဏာသိမ်းမှုမဖြစ်ခင် ၁၉၆၀ ခုနှစ်က အခြေအနေကိုပြန်ကြည့်ရင် အာရှရဲ့ အချမ်းသာဆုံးနိုင်ငံစာရင်းမှာ ထိုင်းက အဆင့် ၁၁၊ မြန်မာက အဆင့် ၂၀မှာရပ်တည်ခဲ့တယ်။
ဘေးချင်းကပ် နိုင်ငံနှစ်ခု၊ စစ်တပ်က မကြာခဏ အာဏာသိမ်းတတ်တဲ့နိုင်ငံနှစ်ခု၊ နိုင်ငံရေးသမားတွေကြား မကြေလည်မှုနဲ့ ပဋိပက္ခတွေရှိနေတဲ့ နိုင်ငံနှစ်ခု ထိုင်းနဲ့ မြန်မာ။
သို့သော် မတူတာက ထိုင်းက နိုင်ငံရေးသမားတွေရော၊ စစ်တပ်ကရော ပြည်သူလူထုအကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့၊ လူထုကိုမထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့ဆိုတာ ဘုံရည်မှန်းချက်ဖြစ်တယ်။
မြန်မာကတော့ --- ပြောဖို့ပင်လိုအပ်တော့မည်မထင်... အားလုံးအသိပင်...
ကိုယ့်အုပ်စု၊ ကိုယ့်မိသားစုရဲ့ အကျိုးစီးပွားကိုကျော်လွန်ပြီး ကိုယ့်လူမျိုး၊ ကိုယ့်နိုင်ငံ၊ ကိုယ့်ပြည်သူရဲ့ ဘုံအကျိုးစီးပွားကိုမှ မကြည့်နိုင်တဲ့ အလွန်ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေ၊ စစ်ခေါင်းဆောင်တွေရှိနေသမျှကတော့ နိုင်ငံအတွက် ဘာမျှော်လင့်ချက်မှမရှိပါ။
တော်သေးပြီ။
ပုံက ဘန်ကောက်သွားတုန်းက ရိုက်ထားတဲ့ပုံပါ။
No comments:
Post a Comment