ကမောက်ကမဖြစ်သွားတဲ့ပညာရေးစနစ်

 ပြည်သူပိုင်သိမ်းတဲ့အကြောင်းတွေရေးဖြစ်လို့ ပြန်တွေးကြည့်လိုက်တော့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ပညာရေးစနစ်ကြီးတခုလုံးဟာ ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းတွေကို ပြည်သူပိုင်သိမ်းလိုက်ပြီးတဲ့နောက်ကစပြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတာပဲ

မြန်မာပြည်ရဲ့ပညာရေးစနစ်လမ်းကြောင်းပေါ်ကို တချက်လောက်ပြန်လျှောက်ကြည့်ကြရင် ကျွန်မနဲ့ ရွယ်တူတွေ မတိမ်းမရိမ်းအရွယ်တွေအားလုံးမှတ်မိကြမှာပါ

၁၉၆၃ - ကျွန်မထက် ၅နှစ်ကြီးတဲ့ ကျွန်မရဲ့ အမအကြီးဆုံး ကျောင်းစတက်တုံးက သူငယ်တန်းဆိုတာ (KG - Kindergarten) ၃ နှစ်ရှိတယ် - Lower KG, Middle KG, Upper KG လို့ခေါ်တယ် အမှန်ကတော့ မူကြိုအတန်းတွေပါတာပေါ့

၁၉၆၅ - ဧပြီလမှာ ပုဂ္ဂလိကပိုင် စာသင်ကျောင်းတွေကို (အင်္ဂလိပ်ကျောင်း တရုတ်ကျောင်း ကုလားကျောင်းအားလုံး) ပြည်သူပိုင်သိမ်းတယ်လို့ ကြေညာတယ်

ကြေညာချက်ထဲမှာပါတာက "ဆိုရှယ်လစ် ခေတ်ပြောင်း တော်လှန်ရေးကြီး အောင်မြင် ရေးတွင်အတွေးအခေါ် အယူအဆပြောင်းလဲ ပေးရေးသည် အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့အတွေး အခေါ်ပြောင်းလဲရေးနှင့် နိုင်ငံကရှေ့ရှုနေသော စီးပွားရေးစံနစ်နှင့်အညီ ပညာ ဗဟုသုတများပေးအပ်ရေးတွင် ပညာသင်ကြားပေးမှု အပိုင်းသည် အဓိကဖြစ်လာသည်" ဆိုပဲ ..
တော်တော်တရားကျဖို့ကောင်းတယ်

အဲ့တာ အမကြီးပထမတန်းရောက်တဲ့နှစ် - အင်္ဂလိပ်စာသင်တာကိုရပ်လိုက်ပြီး သူ ၅တန်းရောက်မှပြန်သင်​ပေးတော့တယ်

၁၉၆၆ - ကျမထက်တတန်းပဲကြီးတဲ့ကျွန်မရဲ့အမ သူငယ်တန်းတက်တော့ KG ၃ခုရှိတာကိုဖြုတ်လိုက်တယ်။ သူက Middle KG တက်နေတာ၊ ပြီးတော့ ပထမတန်းကိုတန်းတက်ရတယ်

၁၉၆၈ - မူကြိုအဆင့်မရှိတော့ဘူး၊ ကျွန်မ သူငယ်တန်းတက်တော့ သူငယ်တန်းတနှစ်ပဲတက်ရပြီး နောက် ပထမတန်းတက်ရတယ်

၁၉၇၆ - ကျွန်မအထက်ကအမ ၈တန်းအောင်တဲ့နှစ်အထိ ၈တန်းအောင်ပြီးရင် ၉တန်း နဲ့ ၁၀တန်းမှာ သိပ္ပံနဲ့ ဝိဇ္ဇာဆိုပြီးတော့ခွဲပြီး တက္ကသိုလ်တက်ဖို့လမ်းကြောင်းကို ခွဲလိုက်တယ်

ဝိဇ္ဇာဆိုဆိုတာ စာညံ့တဲ့သူတွေသွားတာဆိုတဲ့အယူကိုတတိုင်းပြည်လုံးရဲ့ခေါင်းထဲကိုရိုက်သွင်းခဲ့တယ် တကယ်တော့ အဲ့တာဟာ ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ Liberal Arts မတတ်အောင်လုပ်ခဲ့တာ
Liberal Arts တတ်မှ နိုင်ငံရေးနားလည်တာ။ သိပ္ပံသမားတွေနိုင်ငံ​ရေးနားမလည်ဘူး၊ အတွေးအခေါ်လဲမတူဘူး
နဲနဲအမှတ်မြင့်တာဆိုလို့ ဥပဒေ မေဂျာ ရှိပေမဲ့လဲ သူတို့ မယားနှစ်ယောက်တပြိုင်နက်ထဲထားချင်လို့ မယားပြိုင်တရားဝင်ယူလို့ရတဲ့ ဥပဒေထုတ်တယ်ဆိုတော့ တွေးသာကြည့်ကြပေတော့
ကျွန်မ Liberal Arts အကြောင်းသပ်သပ်ရေးထားတာရှိပါတယ်

၁၉၇၇ - ကျွန်မ ၈တန်းအောင်တော့ ၉တန်းမှာ သိပ္ပံနဲ့ ဝိဇ္ဇာမခွဲတော့ပဲနဲ့ ၈ဘာသာ ကို ၆ဘာသာပဲဖြစ်အောင် ဘာသာတချို့ကိုတွဲလိုက်တယ်
အင်္ဂလိပ်, မြန်မာစာ, သင်္ချာ, ဇီဝ, ရူပ+ဓါတု, ဘောဂ+ပထဝီ လို့ယူရတယ် (ဘောဂဗေဒဆိုတာက မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဥ်ရဲ့စီးပွါးရေးစနစ်ကိုသင်ရတာ )
အဲ့တော့ကျွန်မကတော့ ၉တန်းကထဲက မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဥ်ဆိုတာကြီးဟာ သံပုရာသီးမကတဲ့ ရှောက်သီးကြီး (ခေတ်စကားအနေနဲ့တော့ ဂျင်းကြီး) မှန်းသိခဲ့တယ်
ကောလိပ်ရောက်တော့ အမုန်းဆုံးဘာသာက မဆလအကြောင်းပဲသင်တဲ့ နိုင်ငံရေးသိပ္ပံ

၁၉၇၅ - ကျွန်မရဲ့ အမအကြီးဆုံး ၁၀တန်းအောင်တော့ ဦးသန့်အရေးအခင်းကြောင့် ကျောင်းတွေတော်တော်နဲ့ပြန်မဖွင့်ဘူး

အဲ့ဒီ့မှာ အရေးပေါ် ကျောင်းသားတွေကိုဘယ်လိုခွဲရမယ်လို့ စီစဥ်ကြပြီး နောက်နှစ် ၁၉၇၆ ကနေစပြီး တတိုင်းပြည်လုံးမှာ ဒေသကောလိပ်တွေပေါ်လာတယ်
ရန်ကုန်မှာ ဒေသကောလိပ် ကျောင်း ၃ခုနဲ့ ကျောင်းသားတွေကို ခွဲလိုက်တယ်
ဒေသကောလိပ်မှာ ၂နှစ် တက်ရတာဟာ အမှန်ကတော့ ကျောင်းသားတွေကို အုပ်စုခွဲလိုက်တာပါ
မေဂျာမရှိပဲ ဇီဝ Bio နဲ့ သင်္ချာ Maths ခွဲပြီး တတိယနှစ်မှာသွားလို့ရမဲ့ မေဂျာ တွေကို ကန့်သတ်လို့ ၁၀တန်းအောင်တော့ကျွန်မ ဒေသကောလိပ်ကိုသွားရတယ်

၁၉၇၉ - ကျွန်မရဲ့အထက်ကအမ ဒေသကောလိပ် ပထမနှစ်အောင်တော့ ဒုတိယနှစ်မှာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဘာသာရပ်တွေဆိုပြီး ရုပ်ရှင်, ဆောက်လုပ်ရေး, စီမံခန့်ခွဲမှု, အိမ်တွင်းမှု, စာရင်းစစ် ဆိုတာတွေယူကြရပြီး ဘာမှဟုတ်တိပါတ်တိမသင်ပြ မတတ်ကြ။

၁၉၈၀ - ကျွန်မ ပထမနှစ် ဒေသကောလိပ်အောင်ပြီး ဒုတိယနှစ်ရောက်တော့ အဲ့ဒါတွေမရှိတော့ပဲ ပထမနှစ်တုံးကဘာသာတွေပဲဆက်သင်ရတယ်

၁၉၈၂ - ဒေသကောလိပ် စနစ်ကိုဖျက်လိုက်ပြီး ၁၀တန်းအောင်ရင် တက္ကသိုလ်ကိုတန်းသွားတဲ့စနစ်ပြန်လုပ်လိုက်တယ်

၁၉၈၃ - ကျွန်မ မော်လမြိုင်ကောလိပ်မှာ စတုတ္ထနှစ်အောင်ပြီးတဲ့အခါကျတော့ မဟာသိပ္ပံတန်းတက်ချင်ရင် ဂုဏ်ထူးတန်းတတန်းပြန်တက်ရတယ်
မေဂျာအတန်းကို ၂ နှစ်ပဲသင်ခဲ့ရတော့ ကိုယ့်မေဂျာရဲ့ ဘာသာရပ်တွေကို ထိထိရောက်ရောက်မသင်ခဲ့ရလို့တဲ့ .... ကဲ.... သူတို့လုပ်ထားတဲ့စနစ်ကြီးနော် သူတို့ပဲမယုံကြည်ကြပြန်ဘူး
အဲ့တော့ ဒေသကောလိပ်တက်ခဲ့ပြီး ၄နှစ်ဘွဲ့ရခဲ့တဲ့သူတွေက ကိုယ်သင်ခဲ့ရတဲ့ဘာသာရပ်ရဲ့ စာတွေကိုတတ်သင့်သလောက်မတတ်ခဲ့ဘူးလို့ ဝန်ခံလိုက်တာပဲ

၁၉၈၈ - ဆိုရှယ်လစ် စစ်အာဏာရှင်ဆန့်ကျင်ရေးဆန္ဒပြမှုတွေနဲ့ ၈၈အရေးအခင်းကြောင့် တက္ကသိုလ်တွေအကုန်ပိတ်လိုက်ဖွင့်လိုက်လုပ်လို့ နောက်၁၀နှစ်လောက်အတွင်းမှာ တနှစ်ကို ၂-၃လလောက်ပဲကျောင်းဖွင့်တယ်
မေးခွန်းထဲပါမယ့်စာတွေပဲဖိသင်ပြီး စာမေးပွဲလုပ် အအောင်ပေးပြီး ဘွဲ့တွေပေးလိုက်တယ်
ကျွန်မတို့ခေတ်တုံးကသင်တဲ့စာတွေက ခေတ်နောက်ကျပြီး ရတဲ့ဘွဲ့ကိုအသိအမှတ်ပြုတာမခံရတာ
နောက်မျိုးဆက်က ဘာပညာမှမတတ်သလောက်အထိဖြစ်သွားကြတယ်

ဆိုးရွားတဲ့ပညာရေးစနစ်ဆိုတာ တခါဖြစ်ပြီးရင် တိုင်းပြည်မှာ ဆိုးကျိုးတွေကိုနှစ်ပေါင်းအကြာကြီးဆက်ခံကြရတယ်ဆိုတာတော့ အထွေအထူးရေးပြနေစရာတောင်မလိုပါဘူး

အခုထိလဲ တချိန်လုံး ပညာရေးစနစ်ကို ဟိုဟာပြောင်းလိုက် ဒီဟာပြောင်းလိုက်လုပ်နေတုန်းပါပဲ
၁၉၉၁ မှာထွက်ခဲ့တော့ နောက်ပြောင်းတာတွေ သေချာမသိတော့ဘူး သိလဲမသိချင်တော့ပါဘူး

ဓါတ်ပုံ - ၂၀၁၃ အလည်သွားတုန်းကရိုက်ခဲ့တဲ့ ၁၉၆၅ ခုနှစ် ပြည်သူပိုင်အသိမ်းခံရပြီးနောက်မှာ (MEHS) Methodist English High School ကနေ ဒဂုံ (၁) လို့လူသိများတဲ့ ကျွန်မ သူငယ်တန်းကနေ ၁၀တန်းအထိနေခဲ့တဲ့ အ.ထ.က (၁) ဒဂုံ

#ကမောက်ကမဖြစ်သွားတဲ့ပညာရေးစနစ်