လောကမှာ ဝဋ် ဆိုတာ မရှိဘူး

 မှတ်ထား လောကမှာ ဝဋ် ဆိုတာ မရှိဘူး၊

သက်ရောက်မှုနဲ့ တုံ့ပြန်မှုပဲရှိတယ်၊
တုံ့ပြန်တာ မကောင်းရင် သက်ရောက်မှု အားကြီးတယ်၊

အများကြီးကြည့်မနေနဲ့ နှစ်ပေါင်း ၆၀ ကျော် ထိုင်စောင့်နေကြတဲ့ ဝဋ်၊
မြန်မာပြည် စဖျက်တဲ့ လူယုတ်မာ နေဝင်း လည်း သက်တမ်းစေ့ နေသွားပြီးအေးအေးဆေးဆေး သေတယ်၊
ဟို အညာဝက် သန်း​ရွှေ ဆိုတဲ့​ကောင်လည်း ဒီက​နေ့ထိ စင်​ပေါ်မှာပုတီး တကုံးနဲ့၊
ခင်ညွန့်၊ မောင်​အေး လည်း အရင်အတိုင်းပဲ၊
အဆစ်တိုကောင် ကျက်သရေတုန်းလည်း ဒီ အတိုင်းလာမှာပဲ၊
ဒီ လူယုတ်မာ မှန်သမျှ ဝဋ်ကို မယုံတာ အသေအချာပါပဲ၊
ဒါကို ယုံကြည် ဇက်ထိုးပေးနေတာက ခင်များတို့၊

ဘုန်းကြီး​တွေ ပြောသမျှ ဟုတ်လှပြီထင်​နေကြတာ၊
နောက်ဘဝ ကျရင် ဘာဖြစ်မယ် ညာဖြစ်မယ်၊
ပြောစမ်းပါအုံး အရင်ဘဝက ခင်များ ဘာဖြစ်လည်း ဘာသိလည်း၊
လေတလုံး မိုးတလုံးနဲ့ ဒီဘုန်းကြီးတွေ ဗိုက်တလုံးနဲ့ လုပ်စားသွားတာချည်းပဲ၊
သူတို့လဲ ဘယ်နိဗ္ဗာန်မှ ရောက်ဘူး သိဘူးတာလည်းမဟုတ်၊ တကယ်လို့ ငရဲ နဲ့ နိဗ္ဗာန် တကယ်ရှိရင်တောင် ငရဲမှာ ဂတုံးတွေ အပြွတ်လိုက်ရောက်နေမှာ၊

ဘုရား​ပြောတာ​လောက်ရှင်းတာမရှိဘူး၊ ပစ္စုပ္ပါန် တည့်တည့်ကြည့် တည့်တည့်​နေ၊

မရှိတာကို မရှိမှန်းမသိ၊
ရှိသ​ယောင် သိသ​ယောင်​ယောင်နဲ့ ကျပ်မပြည့်တဲ့ ခေါင်းတွေ လို့ ပြောရမှာထက် ဘာမှ မရှိတဲ့ ခေါင်း​တွေလို့တင်စားချင်တယ်၊
သင်ကန်းသာဝတ် ဘာတွေပြောချင်ရာပြော နောက်ဆုံး “ဖြစ်ကြလေ သတည်း “ လို့သာဟော သာဓုကတော့ အုပ်စုလိုက် အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ အော်ကြမှာပဲ၊

မေတ္တာသုတ်​တွေ အန္တရာယ်ကင်း​တွေရွတ်ပြီး သဘာဝ​ဘေး လူယုတ်မာ​ဘေး နဲ့ သေလိုက်ကြတာ သောက်​သောက်လဲ၊
မရွတ်များသာ မရွတ်ရင် 

အမှတ် သည်းခြေ လည်းတစ်စက်မှ မရှိဘူး၊
အရှေ့ကသေပြ အနောက်ကမေ့တတ်တဲ့ လူတွေ၊
မြန်မာပြည်မှာ သနားစရာ လူဆိုလို့ အမေစုပဲရှိတယ်၊
စိတ်စေတနာကောင်းတဲ့ သူမတူတဲ့ တန်ဖိုးကြီးလွန်းတဲ့ အမျိုးသမီးကြီး၊
အနှစ်မဲ့ အကာများတဲ့ လူမျိုးကိုချစ်စိတ်နဲ့ သူ့ဘဝပေးလိုက်ရတာ မတန်ဘူး၊

အမေစု အမေစုနဲ့ တမ်းချင်း ငိုချင်းတွေသာလူကြားကောင်းအောင် လုပ်ပြကြတာ၊

တစ်​ယောက်ချင်းဘာလုပ်နိုင်တာရှိလည်း တွေးပြီး လုပ်နိုင်တာ မလုပ်ဘူး၊
သူများလုပ်တာ ထိုင်​စောင့်လိုက်၊ ကျိန်ဆဲလိုက်သာ တတ်ပြတာ၊
အ​ချောင်သမား ၉၀% ရှိတဲ့​နေရာ၊

ကိုယ်နဲ့ မဆိုင်တဲ့ သူများအ​ကြောင်း​တွေ သူများနိုင်ငံ အကြောင်းတွေ ဘူမသိကိုးမသိ ဝင်ပါလိုက်၊
ဘာကိုမှ ကိုယ့်အ​ရေးကိုယ် စိတ် ထည့် လုပ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းလဲမရှိ၊
သတ္တိ တစ်စက်မှမရှိတဲ့ လူ​တွေ ပြည့်​နေတာ၊
ဘုန်းကြီး​ပြောတဲ့ ဝဋ်လည်မှာ မျှော်ကိုးလိုက်နဲ့ သားစဉ်​မြေးဆက် လူ မပီ​တော့ဘူး၊

လူ့ယဉ်​ကျေးမှု အရ သူများနိုင်ငံ လူကြီး လူ​ကောင်းစိတ်မျိုး​တောင်မရှိပဲ ငါးပါးသီလ သူများဆီက လိုက်တောင်းတာ လုပ်​နေ​သေးတယ်၊ ဘုန်းကြီး ၈၅ % ကအစပဲ၊

သင်ကန်းခြုံလိုက်တာနဲ့ ကာမလိင်စိတ်
ပျောက်မသွားဘူး၊ မိန်းမတွေ ကြည်ညိုလှချည်ရဲ့ဆိုပြီး ခြေဆုပ်လက်နယ် သွားပလူးနေတာ မြင်ရတာ ရွံဖို့ကောင်းတယ်၊
ဟိုကခြေဆုပ်လက်နယ်ပြန်လုပ် လိုက်လို့ အိမ်က လင်ပြန်မပြောရဲတဲ့ အဖြစ်တွေ ဘယ်လောက်ရှိနေပြီလဲ၊

အသံကအစ ခြောက်​တောက်​တောက် နံမည်ကြီး​နေတဲ့ ဘုန်းကြီးတို့ ၊
ဂတုံးမဲတို့ဆိုတာ အင်မတန် အော့နှလုံး နာစရာ​ကောင်းလှပါတယ်၊
ဒါလည်း အားရပါးရ ကြည်ညို ကုသိုလ် လိုချင်တုန်း၊ တကယ့်ကို လူဗာလ ပေါတဲ့ တိုင်းပြည်၊
မထင်နဲ့ ပညာသင်ထားတဲ့ ငတုံးတွေ ယုံရင် သူများထက် စုံလုံးကန်းတယ်၊ ခွဲစိတ်ခန်းမှာ ခွဲလို့ မရဘူး၊

ဒီကနေ့ကစ ကလေးတွေကို ဘာသာရေး ပေါကြောင်ကြောင်စိတ်တွေ မသွင်းမိစေနဲ့၊
ဘုမသိဘမသိ ဘာမှတိတိကျကျ မသိပဲ လက်အုပ်ချီ စိတ်ကို ချိုးတာမျိုး မလုပ်ခိုင်းနဲ့၊

ဟို စိတ်ကူးယဉ် ကောင်းကင်က ဟိုဘုရား ဒီဘုရား ဘယ်ဘုရားမှ မရှိဘူး၊ အားအားယားယား စောင့်​ရှောက်ဖို့​နေ​နေသာသာ တကယ်သာ ရှိနေရင်တောင် သူတို့ ဖာသာ သူတို့​ လူမြင်ခံရဲတဲ့ သူ​တွေ မဟုတ်ဘူး၊

လူယဉ်ကျေး ကိုယ်ချင်းစာစိတ်၊
တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦးလေးစားစိတ်၊
သူတစ်ပါးမထိခိုက်စေတဲ့ အပြောအဆိုအပြုအမူ အတွေး အခေါ်ကိုသာ သင်၊
အဒီ​တော့မှ ခင်များတို့​ပြော​နေတဲ့ လူဖြစ်ရကျိုး သူတို့နပ်လိမ့်မယ်၊

မြန်မာပြည် အာဏာရူးက လုပ်စားကောင်းတုန်း၊
ကြာရင် ဘာသာရူး ဘာသာကြောင်များလာလေ အခွံထူ ခေါင်းခွံချည်းပဲ များလာလို့ မြေပုံပျောက်သွားလည်း အေးတာပဲ၊
ငါလည်း စိုးရိမ် ဝမ်းမနည်းရတော့ဘူး၊