မြန်မာအငတ်ဘေး

 

မြန်မာအငတ်ဘေးကို ဖြေရှင်းဖို့ ဒေါ်လာသန်း၁၀၀၀ နီးပါး လိုတယ်လို့ UN က ဆိုထားပါတယ်။

သန်း ၃၀၀ လောက်ပဲ ရသေးတယ်ဆိုပဲ။

ငွေက
ပေါပါတယ်။

US မှာ
မြန်မာပြည်သူပိုင်​ငွေ
( အာဏာရှင်ပိုင်မဟုတ်)
သန်း ၁၀၀၀ ရှိတယ်။

US အစိုးရက
Freeze လုပ်ထားလို့
မြန်မာပြည်သူ
သုံးစွဲခွင့် မရတာ။

စင်ကာပူနိင်ငံက ဘဏ်​တွေမှာ
စွမ်းအင်​ရောင်းရ​ငွေ
ဒေါ်လာသန်း ၇၀၀၀ ရှိတယ်။

ဒါလည်း
မြန်မာပြည်သူ သုံးစွဲခွင့်
မရဘူး။

မြန်မာစစ်ဗိုလ်ချုပ်နဲ့
ခရိုနီ တော်​တော်များများဟာလည်း
ဘီလီယံနာ​တွေပဲ။

အာဏာရှင်အသစ်​တွေ
မ​ပြောနဲ့ အာဏာရှင်​ဟောင်း

“တရုပ်လူမျိုး”

ဗိုလ်ချုပ်​နေဝင်းရဲ့သမီး စန္ဒာဝင်းနဲ့ သား အေး​နေဝင်း​တွေ​တောင် ဒေါ်လာ ၄ ဘီလီယံ
ချမ်းသာတယ်။

တရုပ်​နေဝင်းက
ဒေါ်လာ ၄ ဘီလီယံကိုခိုးပြီး
တရုပ်ပြည်မှာ စုထားခဲ့တာ။

ခရိုနီ​တေဇရဲ့ဘဏ်က​နေတဆင့်
စန္ဒာဝင်းဆီ လွဲခဲ့တာ။

US ပိတ်ဆို့​မှုကြောင့်
အာဏာရှင်အသိုင်းအဝိုင်းက
တရုပ်ဘဏ်​တွေကို သုံး​နေကြတာပါ။

ဒါကတပိုင်း။

ပြောချင်တာက၊
မြန်မာနိင်ငံမှာ ငွေမရှားပါဘူး။

ခက်တာက
အငတ်​ဘေးအတွက်ကျ​တော့
ရံပုံ​ငွေ မ​လောက်ဘူး ဖြစ်​နေတာပါပဲ။

ဒါဟာ
လုံးဝခွင့်လွှတ်လို့
မရတဲ့ကိစ္စပဲ။

မြန်မာ​ပြည်သူတွေဟာ လက်ဖြန့်​တောင်းခံတတ်တဲ့ သူ​တောင်းစား​တွေ မဟုတ်ကြပါ။

လုပ်ပိုင်ခွင့် မရကြတာသာ
ဖြစ်တယ်။

အခု​တောင်
အာဏာရှင်အသိုင်းအဝိုင်းဟာ
သူတို့ဘယ်​လောက်
ချမ်းသာကြ​ကြောင်း
ကြွားဝါကြလို့
ကောင်းတုန်းပါ။

ရန်ကုန်မြို့ကြီးမှာ
တွေ့မြင်​နေရပါတယ်။

မြန်မာအငတ်​ဘေးရဲ့ သ​ဘောသဘာဝက
အဲ့သလိုရှိတယ်။

မြန်မာအငတ်​ဘေးပြသနာ။

အငတ်​ဘေး။